De Duivels

Aan het begin van de 17e eeuw wordt het Franse provinciestadje Loudun opgeschrikt door een golf van hysterie. De non Jeanne des Anges wordt beschuldigd van duivelse bezetenheid. De lokale autoriteiten vrezen voor een demon die ‘s nachts met obscene motieven het klooster onveilig maakt. Al snel krijgt men de progressieve en seksueel promiscue priester Urbain Grandier als vermoedelijke schuldige in het vizier. Met de aanklacht begint één van de meest beruchte heksenprocessen uit de geschiedenis. En dat in de 17e eeuw, aan het begin van belangrijke wetenschappelijke evoluties, met het ontluikend verlichtingsdenken op de achtergrond, het groeiend atheïsme. Net dan doemen de vergeten duivels weer op, sterker, machtiger én conservatiever dan ooit. Loudun wordt omgetoverd tot een groot politiek theater, en zowel de nonnen als Grandier worden acteurs in een juridisch spektakel dat zich buigt over gloednieuwe maatschappelijke vragen. Is de bezetenheid van de zusters werkelijk een bovennatuurlijke interventie van het kwaad, of is het een collectieve aanklacht tegen eeuwenlange onderdrukking van de vrouw? Is Grandier schuldig, of is hij louter de zondebok van een snel veranderende wereld? Mensen uit heel Europa kwamen het stadje bezoeken om de publieke rechtszaak te volgen die alle lagen van de maatschappij beroerde. Koningen, geestelijken, wetenschappers en burgers braken zich het hoofd over het waarheidsgehalte van de aantijgingen en over de consequenties van de uitspraak. Vele kunstenaars en historici hebben zich in de latere eeuwen ook uitgesproken over de vreemde gebeurtenissen. De voornaamste inspiratiebronnen voor Krapp vzw waren de non-fictie roman ‘De Duivels van Loudun’ (1952) van Aldous Huxley en het historische werk ‘La Possession de Loudun’ (1970) van Michel de Certeau. De voorstelling beoogt deze historische casus open te breken als een theatrale rechtszaak, met het publiek als volksjury. Die jury wordt geconfronteerd met een samenleving in geloofscrisis, wanneer angst en twijfel binnensijpelen in elke barst van haar oude monolithische waarheid.