Locus iste

Benjamin Verdonck, Lucas Van Haesbroeck en Joris Verdin

O quam metuendus est locus iste! O hoe ontzagwekkend is deze plek!

Benjamin Verdonck en Lucas Van Haesbroeck maken met hun kijkkasten een nieuwe compositie voor de Joseph Ryelandtzaal, de voormalige kerk van het Theresianenklooster. De bijpassende muziek wordt uitgevoerd op orgel, door Joris Verdin. Dompel je onder in dit indringende schouwspel van licht en schaduw, van luiken, diepe tonen en heel veel touwtjes. En laat alles los: ruimte en tijd, oordelen en opinies, keuzes en beweringen. Geef je volledig over aan de ervaring en laat de werkelijkheid die je kent varen.

Met de steun van Concertgebouw Brugge

Lichtontwerper en scenograaf Lucas Van Haesbroeck (°1981, Antwerpen) is gefascineerd door schaduw. Deze fascinatie ontstond tijdens zijn werk voor het Toneelhuis. Onder leiding van Guy Cassiers, die met zijn sterk beeldende theatertaal tot de top van de Europese theatermakers behoort, kreeg Van Haesbroeck de kans om nieuwe ervaringen op te doen. Gaandeweg ontstonden er samenwerkingen met andere Antwerpse gezelschappen en werd hij betrokken bij tal van muziek- en dansproducties. De werking en beperkingen van (visuele) perceptie prikkelen Van Haesbroeck en zetten hem aan om de mogelijkheden hiervan verder te onderzoeken.

Benjamin Verdonck (°1972, Antwerpen) is een allround kunstenaar die zich niet in een hokje laat steken: acteur, schrijver, beeldend kunstenaar, theatermaker … Van theaterstukken op een podium tot performances in de openbare ruimte over objecten in kunstinstallaties tot mobiele miniatuurtheaters onderweg. In een beeldtaal die pakkend eenvoudig is, probeert Verdonck zijn denken te vatten. Bezorgd en afgeleid door wat er in onze wereld gebeurt, speelt hij het spel van een kind met de rimpels van een filosoof.

In zijn werk wil hij ons bewustzijn raken met elementen uit een speelse fantasie. Hij gebruikt taal als een materiaal en laat de ruimte en objecten spreken. Verdonck biedt geen pasklare oplossingen, maar probeert ons bewust te maken en misschien zelfs aan te zetten tot actie. In zijn zoektocht naar nieuwe vormen van ‘tafeltoneel’ maakte hij een reeks mobiele theaters op tafelformaat. Met weinig woorden, maar veel touwtjes, kleuren, geometrische figuren, opengaande deuren en sluitende gordijnen brengt hij theater terug naar de kern. Dichtbij en op menselijke schaal. Zijn magische showboxen kunnen overal in de stad opduiken en even snel weer verdwijnen. Ze onthullen een poëzie, in woord en beeld, die tegelijk raadselachtig en tastbaar is.

Reiefestival 2023